عنوان : بيوتكنولوژي در چين
|
كلمات كليدي: Sino، Shanghai Promega، Beijing, biotechnology, sensors, food, Medicine, DNA |
فناوري هاي نوين تحولات بزرگي در توليد محصولات با كاركردهاي مورد نياز بشر امروز به وجود آورده است. كشورهاي مختلف جهان براي رسيدن به توانايي به كارگيري اين فناوري ها سرمايه و نيروي انساني خويش را بسيج كرده اند تا ازكاروان توسعه اقتصادي عقب نمانند. مقاله حاضر نگاهي دارد به رويكردهاي چين به بيوتكنولوژي به عنوان يكي از فناوري هاي نوين
عبدالله الله وردي: تاريخچه استفاده از فناوري زيستي در چين سابقه اي 3 هزار ساله دارد، طي قرن
گذشته فناوري زيستي در چين به منظور فراهم آوردن امكانات براي توليد محصولاتي نظير غلات، گياهان و عصاره هاي گياهي براي موارد پزشكي، سركه (كه سابقه 2 هزار ساله دارد) و واكسن عليه آبله انساني استفاده مي شد. از سال 1980 جمهوري خلق چين به تدريج به نظام جهاني حق مالكيت معنوي پيوست و در سال 1980 يكي از اعضاي سازمان جهاني حق مالكيت معنوي شد. از سال 1984، چين قانون حق امتياز اختراع را به كار برده است كه اين حق امتياز انحصاري باعث رونق يافتن صنايع ازجمله بيوتكنولوژي در چين شده است.
از سال 1981 ميلادي، با توجه به سياست هاي جديد اقتصادي، دولت سالانه حدود 30 درصد از بودجه فرهنگستان علوم چين را صرف پژوهش هاي كاربردي در زمينه هاي فناوري هاي پيشرفته كرده است. در سال 1983 براي هماهنگي و جهت دادن به توسعه فرايندهاي بيولوژيك، مركز ملي توسعه بيوتكنولوژي چين زير نظر فرهنگستان علوم تاسيس گرديد. اين مركز زير نظر كميته اي هدايتگر بود كه اين كميته متشكل از دانشمندان مجرب براي طراحي برنامه و تخصيص سرمايه به طراح ها بودند. اين مركز بودجه اي به ميزان 200 ميليون دلار طي 5 سال به 100 پروژه اختصاص داد كه در ميان اين پروژه ها، پروژه توسعه داروهاي جديد و درمانگرهاي ژنتيكي نيز به چشم مي خورد.
دولت از طريق كميسيون برنامه ريزي مبلغ 868 ميليون دلار جهت وارد نمودن دستگاه ها و مواد مصرفي هزينه نمود. اين كار باعث گرديد تا در سال 1992 بيش از 200 آزمايشگاه پژوهشي و 50 دانشگاه چيني در پژوهش هاي بيوتكنولوژي اين كشور شركت نمايند كه حدودا 50 هزار دانشمند در اين پروژه ها مشغول به فعاليت شدند و هزينه هاي تحقيق و توسعه جهت توليد محصولات بيوتكنولوژي از طرف دولت، صنعت، بانك جهاني و بخش خصوصي تامين مي شود. صنايع بيوتكنولوژي چين در سه بخش عمده فعاليت مي كنند: بيوتكنولوژي دارويي، بيوتكنولوژي غذايي _ كشاورزي و ساخت حسگر ها و آنزيم هاي تحقيقاتي _ صنعتي براساس فرايندهاي بيولوژيكي. بيوتكنولوژي دارويي را موسسه داروشناسي فرهنگستان علوم پزشكي چين واقع در شهر پكن هدايت و رهبري مي كند. اين موسسه 3430 نفر را استخدام كرده و در 54 انستيتو تحقيقاتي _ توليدي از آنها به منظور تحقيق روي پروژه هايي نظير بيان آنتي ژن هاي هپاتيت B و كشت سلول هاي پستانداران استفاده مي كند.
از محصولات دارويي كه بر مبناي بيوتكنولوژي توليد مي شود، مي توان آنتي بيوتيك هايي نظير پني سيلين ها، سفالوسپورين ها، استرپتومايسين ها،ويتامين ها، پروتئين ها، پروتئين هاي نوتركيب (كه مصارف پزشكي داشته نظيرا ينترفرون-انترلوكين، CSF ، TNF) و كيت هاي تشخيص برمبناي ELISA، PCR را نام برد كه به علت كاهش هزينه ها و كسب بازارهاي منطقه، درآمد بسيار زيادي را به خود جلب نموده است.
بيوتكنولوژي غذايي و كشاورزي را موسسه پژوهش هاي صنعتي مواد غذايي چين كه در سال 1984 تاسيس شد، هدايت مي كند. اين موسسه بر توليد مواد غذايي حاصل از تخمير و استفاده از بيوتكنولوژي در جهت توليد واريته هاي گياهي بهتر، نظارت مي نمايند. به عنوان مثال يونگ YONG، صاحب نظر بيوتكنولوژي و بنيانگذار موسسه پژوهش هاي صنعتي مواد غذايي چين عنوان كرده است، در سه سال گذشته در چين 213 گياه تراريخته نظير برنج، توتون، گندم، ذرت و پنبه توليد شده كه داراي 38 ژن مقاومت به بيماري، 26 ژن مقاومت به آفات و 79 ژن برتر عملكردي مي باشد.
جدول زير تعداد بذرهاي اصلاح ژنتيكي شده را در برنامه ۱۰ ساله در كشور چين نشان مي دهد:

سومين بخش بيوتكنولوژي در چين ساخت بيوحسگر ها و آنزيم هاي تحقيقاتي و صنعتي براساس فرايندهاي بيوتكنولوژي است. موسسه زيست _ شيمي شانگهاي كه در سال 1958 تاسيس شد و زيرمجموعه فرهنگستان علوم چين است، براين بخش از بيوتكنولوژي نظارت دارد. آمارها مويد اين مطلب است كه توليد و فروش محصولات آنزيمي و ... باعث سودآوري شديد صنايع بيوتكنولوژي شده است. به عنوان مثال چهل كارخانه كه از اين موسسه زيست شناسي حمايت علمي و مالي دريافت داشته اند، توانسته اند بيش از 60 نوع آنزيم را به ميزان 20 هزار تن در سال توليد كنند كه اين امر باعث در دست گرفتن بازار توسط چين و كاهش عمده قيمت ها در اين زمينه شده است.
هدف اصلي موسسه زيست شيمي شانگهاي انجام پژوهش هاي بنيادي و كاربردي مي باشد. از مزاياي اين آزمايشگاه ارتباط آسان پژوهشگران با موسسات خارج از كشور، به خصوص آمريكاست، به طوريكه در سال 1992 حدود 40 نفر از 82 پژوهشگر اين موسسه در آمريكا آموزش ديده بودند. يونگ به اهميت همكاري مشترك با شركت هاي خارجي به خوبي واقف است به طوري كه امكان همكاري مشترك سه شركت Sino، Shanghai Promega، Beijing را فراهم كرده است. او معتقد است ايجاد همكاري مشترك با شركت هاي خارجي به خصوص شركت هاي آمريكايي و اروپايي باعث انتقال تكنولوژي و تجربيات آنها به داخل چين مي شود. حال اين سئوال مطرح مي شود كه چرا توليد محصولات بيوتكنولوژي در چين حائز اهميت است؟
جواب اين سئوال به مسايل اقتصادي از جمله وجود مواد خام، نيروي انساني در دسترس و در نتيجه ارزان تمام شدن توليد محصول در چين برمي گردد. حال توليد محصولات بيوتكنولوژي در چين و عرضه آن دركشورهاي منطقه مي تواند جايگزين بازارهاي كشورهاي غربي شود. به عبارت ديگر، مردم به جاي استفاده از محصولات غربي از محصولات داخلي خودشان استفاده مي كنند و گسترش صنايع بيوتكنولوژي منجر به توسعه علم و توسعه تكنولوژي هاي جديد مي شود. يونگ همچنين عقيده دارد توسعه يك صنعت فقط و الزاما با سرمايه گذاري در آن صنعت حاصل نمي شود؛ به عبارت ديگر، لازمه پيشرفت علم جديد نظر بيوتكنولوژي مستلزم تحقيقات پايه اي و بنيادي در دانشگاه ها و مراكز تحقيقاتي است.
» منبع : سايت همشهري





ميدان گازي پارس جنوبي بزرگترين منبع گازي مستقل ميباشد كه بر روي خط مرزي مشترك ايران و قطر در خليجفارس و در فاصله 105 كيلومتري ساحل جنوبي ايران قرار دارد. وسعت اين ميدان گازي در بخش مربوط به كشور جمهوري اسلامي ايران برابر 3700 كيلومتر مربع و در بخش مربوط به كشور قطر 6000 كيلومتر مربع است. مطالعات انجام شده نشان ميدهد كه ميزان گاز در بخش مربوط به كشور ايران بيشتر از بخش مربوط به قطر ميباشد. ظرفيت بخش ايران در ميدان گازي پارس جنوبي طبق آخرين برآوردها، 8/11 ميليارد تن معادل نفت خام 130/13 تريليون مترمكعب است كه معادل 8 درصد كل ذخاير گاز جهان و بيش از 40 درصد ذخاير گازي شناخته شده كشور را تشكيل ميدهد. اين ميدان همچنين داراي ذخيرهاي معادل 17117 ميليون بشكه ميعانات گازي است. توسعه اين ميدان كه از مهمترين طرحهاي برنامه توسعه اقتصادي كشور ميباشد، با هدف جايگزيني مصرف گاز بجاي فرآوردههاي نفتي و تامين تقاضاي روبه رشد مصرف داخلي، پروژههاي تزريق گاز به ميادين نفتي و همچنين صادرات آن در دستور كار شركت ملي نفت ايران قرار گرفته است.پروژه توسعه ميادين گازي پارس جنوبي طبق مطالعات اوليه در 24 مرحله برنامهريزي شده است. كه هم اكنون فازهاي اول،دوم و سوم در حال اجرا بوده و فازهاي 4، 5 و نيز 6،7 و 8 نيز در مراحل اوليه اجرا قرار دارند و مراحل 9 و 10 و همچنين 11و 12 در مرحله برگزاري مناقصه و انتخاب پيمانكار ميباشد. به عبارتي ديگر 12 فاز اوليه آن به تصويب شوراي عالي اقتصاد رسيده و جهت اجرا به وزارت نفت ابلاغ گرديده و فازهاي بعدي در مرحله مطالعاتي ميباشند.منطقه ويژه اقتصادي پارس در شرق استان بوشهر و در حاشيه شمالي خليج فارس و در 300 كيلومتري شرق بندر بوشهر و 570 كيلومتري غرب بندرعباس واقع شده است. اين منطقه در سال 1377 با مساحت ده هزار هكتار به منظور استفاده از نفت و گاز حوزه پارس جنوبي و انجام فعاليت در زمينههاي نفت، گاز و پتروشيمي تاسيس گرديده است، و حدودا" صد كيلومتر با ميدان گازي پارس جنوبي فاصله دارد.علاوه بر اجراي بخش خشكي فازهاي مختلف پروژه توسعه ميادين گازي پارس به شرح فوق در اين منطقه، پروژههاي زير نيز در دست اجرا ميباشد
